ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Τον τελευταίο χρόνο, ως αποτέλεσμα της κατάργησης του θεσμού της Επιτροπής Τιμών και κατ’ επέκταση του ελέγχου των τιμών, ως αποτέλεσμα των ανεξέλεγκτων αυξήσεων των τιμών και της αισχροκέρδειας,  ως αποτέλεσμα της προσφοράς ακατάλληλων προϊόντων, δημιουργήθηκε η ανάγκη μεγαλύτερης δραστηριοποίησης των καταναλωτών. Δημιουργήθηκε η ανάγκη για διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, για προστασία και παρέμβαση τους σε κάθε ζήτημα που έχει να κάνει με τις τιμές, την ποιότητα των προσφερομένων προϊόντων, τις παραβιάσεις της νομοθεσίας, την εκπαίδευση και ενημέρωση τους,  τη λήψη από μέρους του κράτους των μέτρων εκείνων που θα βελτιώσουν τη θέση τους στην κοινωνία.
                 Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 20-30 χρόνια, λόγω των τεράστιων αλλαγών που σημειώθηκαν στη ζωή των ανθρώπων  (τεχνολογικών, κοινωνικών, δημογραφικών), επήλθαν και σημαντικές αλλαγές στη νοοτροπία και συμπεριφορά των καταναλωτών. Έχει διαφοροποιηθεί το διαιτολόγιο τους, η προτίμηση τους για το ένα ή το άλλο καταναλωτικό αγαθό.
Στη σύγχρονη εποχή, την εποχή του άκρατου καταναλωτισμού έχει καταστεί περισσότερο επιτακτική η προστασία του καταναλωτή, έχει καταστεί επιτακτική η διεκδίκηση από τους καταναλωτές των βασικών τους δικαιωμάτων.
Τα βασικά δικαιώματα του καταναλωτή, είναι τα εξής:

1.  Το δικαίωμα της ασφάλειας και υγείας
2.  Το δικαίωμα της ενημέρωσης
3.  Το δικαίωμα της επιλογής
4.  Το δικαίωμα της αποζημίωσης
5.  Το δικαίωμα της εκπαίδευσης
6.  Το δικαίωμα της εκπροσώπησης
7.  ΤοδικαίωμαενόςΥγιεινούΠεριβάλλοντος
   
   
   Λίανικό Εμπόριο  Ο περί της Αναγραφής της Τιμής Πώλησης και της μοναδιαίας Τιμής των Προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές Νόμος του 2000

• Σκοπός του Νόμου είναι να ορίσει την αναγραφή της τιμής πώλησης και της μοναδιαίας τιμής μέτρησης των προϊόντων τα οποία προσφέρονται από τους εμπόρους στους καταναλωτές προκειμένου να βελτιωθεί η ενημέρωση των καταναλωτών και να διευκολυνθεί η σύγκριση των τιμών.
• «Τιμή πώλησης» σημαίνει την τελική τιμή που ισχύει για μία μονάδα του προϊόντος ή για δεδομένη ποσότητα του προϊόντος, συμπεριλαμβανομένου του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας και όλων των λοιπών φόρων.
• «Μοναδιαία τιμή» η «τιμή μονάδας» σημαίνει την τελική τιμή, συμπεριλαμβανομένου του Φόρου προστιθέμενης Αξίας και όλων των λοιπών φόρων η οποία ισχύει για ποσότητα ενός χιλιόγραμμου, ενός λίτρου, ενός μέτρου, ενός τετραγωνικού μέτρου ή ενός κυβικού μέτρου του προϊόντος.
• Έμπορος ο οποίος πωλεί ή εκθέτει προς πώληση προϊόντα σε καταναλωτές οφείλει να διασφαλίζει ότι σε αυτά αναγράφεται η τιμή πώλησης.
• Η πιο πάνω υποχρέωση του εμπόρου δεν εφαρμόζεται σε προϊόντα που προσφέρονται για πώληση στους καταναλωτές χύμα, στα οποία αναγράφεται μόνο η μοναδιαία τιμή.
• Όταν σε διαφημίσεις ή καταλόγους προϊόντων αναφέρεται η τιμή πώλησης, θα αναφέρεται και η μοναδιαία τιμή του προϊόντος.

Ο τρόπος ένδειξης των τιμών είναι ο ακόλουθος;

(α) Η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή πρέπει να αναγράφονται σε
      κυπριακές λίρες.
(β) Καμία άλλη τιμή, εκτός από την τιμή πώλησης και την μοναδιαία τιμή,
      δεν αναγράφεται στα προϊόντα.
(γ) Η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή πρέπει :
     (ι)  Να είναι σαφείς, ευκόλως αναγνωρισμένες, ευδιάκριτες και
           ευανάγνωστες και
     (ιι) να αναγράφονται στα ίδια τα προϊόντα ή στις συσκευασίες τους
           ή στα ράφια του καταστήματος που είναι τοποθετημένα τα προϊόντα εφόσον δεν προκαλείται σύγχυση στον καταναλωτή.
      
Ένα άλλο παράδειγμα είναι το Πρότυπο C YS 33/1978 που αφορά την καθιέρωση πληροφοριακής ετικέτας στα συσκευασμένα τρόφιμα. Η ετικέτα αυτή πρέπει να περιέχει:

α)  το όνομα των Τροφίμων ή ποτών
β)  κατάλογο των συστατικών
γ)  καθαρό περιεχόμενο
δ)  όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή και
       τη χώρα προέλευσης.